فضای هیجانی یا نقد عقلانی؟ / رضا امیرخانی
زمانی که فردی پشت میز مدیریت مینشیند؛ وارث نوعی از عقل و درایت و تدبیر میشود که آن طرف میزی آن را ندارد!... هنرمندی مثل حاتمیکیا هر روز در معرض انتقاد است چون سازنده است، اما آن مسوول ویرانگر هرگز مورد سوال قرار نمیگیرد... شهید مطهری خود را موظف میدید که به سوالات مردم پاسخ دهد... اگر روی تعمیق گسلهامان پافشاری کنیم؛ فاصله ما تا افغانستان شدن، چیزی زیر 10 سال است.
|
|
۱۳۸۹/۰۳/۲۴
|
|
وقتی فوتبال نفتی میشود / رضا امیرخانی
رئیسِ ورزش میتواند قبلِ خوابِ قیلوله که از استحبابات است، شیرِ نفت را جوری بپیچاند که گوشِ مدیر و هوادار و باشگاه شش دور بپیچد، خیلی سهمگینتر از ضربتِ ششتاییها!... حالا همین علیِ پروین، عاقبت بعد از سه دهه از گذشتِ انقلابِ اسلامی میفهمد دولت بازی را در دست گرفته است. نه پرسپولیسی مانده است و نه تاجی.
|
|
۱۳۸۸/۰۵/۱۴
|
|
رمان "با ادب" نداشتیم / زهیر توکلی
جایزه کتاب سال شعر این انجمن، به چیزی در حد «خلاصه جایزه کتاب فصل» تنزل یافت... آیا انجمن قلم یک نهاد غیردولتی نیست؟... داوران در بخش داستان، "آوای نهنگ" اثر احمد بیگدلی، "بیوتن" اثر رضا امیرخانی و "شماس شامی" اثر مجید قیصری را، حتی برای دریافت لوح تقدیر هم قابل ندانستند... این دعوا، دعوای یک بچه مسلمان با دو نفر لائیک نیست.
|
|
۱۳۸۸/۰۵/۰۴
|
|
نشانههای بیخویشاوند/ ندا کاووسیفر
آیا ارمیا شخصیت تراز انقلاب اسلامی، یک حزباللهی متعهد است؟ ... آیا ارمیا یک عارف شوریده سر است؟ باز هم پاسخ منفی است... ارمیا یک شخصیت نهیلیست، هیچانگار است... حضور مداوم نویسنده در متن با مطول کردن داستان از ایجاز آن کاسته است...
|
|
۱۳۸۸/۰۳/۱۷
|
|
نویسندهای که "کمی" شیطان است/رضا امیرخانی
پوشیدنِ ردای تحقیق متدلوژیک بر اندامِ لمپنیزم، بسی موهنتر از دشنامی است که از دهانِ یک لمپن خیابانگرد بیرون میآید... فتوای قتل رشدی به دلیل "سابالنبی" صادر شده بود، نه بر مبنای ارتداد... آنهم در روزگاری که هر سریالِ تلویزیونی در هر شبکهای جرات میکند به مقدساتِ مسیحیت و سایرِ ادیان توهین کند.
|
|
۱۳۸۷/۱۲/۰۷
|
|
نسخه نمیدهم؛ دغدغه میسازم / رضا امیرخانی
ما مقلدان خوبی برای رمان جهانی نبودیم... هیچ تصویر درازمدت فرهنگی در ذهن مسئولین فرهنگی ما نیست... ضربهای که از متحجرین جمهوی اسلامی میخوریم، غیرقابل مقایسه است با ضربات اپوزیسیون... ما اول باید به جهلمان ایمان بیاوریم تا بعد بتوانیم برویم دنبال علم.
|
|
۱۳۸۷/۱۱/۲۱
|
|
رمان با طعم باقلا
هیچ رمان خوبی نیست که خوانده نشود و مردم آن را تشویق نکنند. جریان گلخانهای البته چیزهای دیگری خواهد گفت، کتابهای دیگری را برای جوایز انتخاب خواهد کرد و از پولِ پیرزن فقیر بشاگردی، کتب منتسب به جریان خود را برای کتابخانههای عمومی خواهد خرید!
|
|
۱۳۸۷/۱۰/۲۵
|
|
این چند تن در مصاف با یک بیوتن
او در نقد این جامعه، دردمندی خود را پنهان نمیکند و سعی دارد با انتخاب زوایای ملموس برای خواننده، اشکریزان به جراحی بپردازد... بازی با فرم در این کتاب برای جوانترها که بیشتر دنبال فرم و قالبهای جدید هستند، جذاب است... هر ایجاد سوالی خدمت نیست و وظیفهی نویسنده هم تنها طرح سوال نیست... این ذهن اوست که مخاطب را احضار میکند برای دیدن مراسم نبرد تکنفره او با جهان اطرافش...
|
|
۱۳۸۷/۰۴/۰۸
|
|
اصل44 و ادبیات ملی/ رضا امیرخانی
تنها کتابی که در کتابخانههای آمریکا به آن برخوردم "بوف کور" هدایت بود که وقتی در یکی از ایالتها یعنی اوهایو بررسی کردم، دیدم در طول یک سال اصلا کسی آن را به امانت نگرفته بود. بنابراین صرف ترجمه تمامکننده نیست.
|
|
۱۳۸۷/۰۲/۲۲
|
|
اندر فضائل بودجه، طوطی و مدیریت فرهنگی
رضا امیرخانی از احمد دهقان که میهمان برنامهی دو قدم مانده به صبح بود؛ پرسید "آیا به واقع مظلومیت فرهنگی در کشور به بودجه ارتباط دارد؟" دهقان نیز در پاسخ گفت: "فرهنگ را نباید لوس بار بیاوریم! فرهنگ با پول رشد نمیکند."
|
|
۱۳۸۶/۰۹/۱۸
|
|
اتاقی برای یک انجمن قلم/ محمدرضا سرشار
تجربههای قبلی به ما آموخته بود که سرانجام سوار شدن بر خر امانتی، پیاده شدن است. بنابراین بهتر است قبل از آنکه صاحب خر پیادهمان کند، خودمان فکری اساسی به حال خود بکنیم. ضمن آنکه در فاصله زمانیای کمتر از یک سال، آن دوستان هم از ما خواستند که آنجا را تخلیه کنیم.
|
|
۱۳۸۶/۰۷/۰۹
|
|
رونمایی از "انجمن قلم ایران"
انتشار تنها 5 یادداشت توسط 4 نفر از 217 نفر عضو انجمن در طول 19ماه، بیانگر ــ با خوشبینی مفرط ــ حدود نیم درصد! فعالیت اعضاء است. آیا اصولا در حالیکه برخی از اعضای فعلی انجمن، مدتهاست اثری در خور ــ حتی در حد یک یادداشت اینترنتی ــ منتشر نکردهاند و رکوردار غیبت در جلسات "سالیانه" بودهاند، میتوان انتظاری از این «انجمن قلم» داشت؟
|
|
۱۳۸۶/۰۷/۰۵
|
|
ادبیات انقلاب گرفتار در بنبست تنگنظری
شیرینی اولین مراسم رونمایی در "انجمن قلم ایران" که با کتابی از سیدمهدی شجاعی و افتتاح فروشگاه کتاب دوچندان شده بود، در پی عدم حضور محمدرضا سرشار ـ مدیر سابق و عضو موسس انجمن ـ و بسیاری دیگر از اعضای هیاتمدیره به تلخی گرائید.
|
|
۱۳۸۶/۰۵/۱۳
|
|
روضهی قاسم / رضا امیرخانی
همهی ما از ادا در آوردن و دزانفکته و تقارض متنفریم. نمیشود در یک معاونت، ممیزی کتاب مستور را رد کند و در همان معاونت چهلتن نامزد کتاب سال شود. اینها ادا در آوردن است؛ یک بام و دو هوا است؛ نوعی دورویی و مردمفریبی است.
|
|
۱۳۸۵/۱۱/۲۵
|
|
کتاب چاپ کردن آسان شده است
در سال ما 40 هزار عنوان کتاب داریم، که با یک غربال کردن ساده شاید هزار عنوانشان خوب باشد و مطمئنم زیر دو و نیم درصد کتاب خوب داریم، بهخاطر این دو و نیم درصد به صددرصد کاغذ میدهیم، با قیمت دولتی!
|
|
۱۳۸۵/۰۴/۰۳
|
|
سهام ادبیات ایران خریدنی است/ رضا امیرخانی
عبید از آن قزوینى گفت که از فتح برگشته بود و در حالى که همگان سر پهلوانان دشمن را بر نیزه کرده بودند، او پایى از سر نیزه آویخته بود. او را پرسیدند که همگان سر آوردهاند، تو را چه مىشود که پا آویختهاى؟!
|
|
۱۳۸۴/۱۱/۲۵
|
|
