محمد فاضلی، جامعه‌شناس، ۱۵۴ یادداشت کوتاه خود را که قبلاً در فضای مجازی منتشر شده‌اند، در کتابی در قالب شش فصل تدوین و منتشر کرده است.

به گزارش خبرآنلاین، یک فصل هم به کتاب با عنوان «ایران: مسائل و راهکارها» به کتاب افزوده است که می‌توان آن‌را خیلی خلاصه نگاه نویسنده به «دردها و درمان‌های» ایران دانست. 

اغلب یادداشت‌ها زیر هزار کلمه هستند و در یک برگ کتاب جای گرفته‌اند. خواننده با خواندن یک برگ از کتاب، مطلبی مستقل را خوانده، با مسأله‌ای از مسائل ایران امروز آشنا شده و حتی گاه راه‌حل پیشنهادی نویسنده را نیز مطالعه می‌کند. البته تنظیم کردن یادداشت‌ها در فصولی با موضوع مشترک، برای مثال سیاست، محیط‌زیست یا سیاست‌گذاری عمومی، به یادداشت‌های معنایی فراتر از معنای مستقل آن‌ها داده است. شصت صفحه‌ پایانی کتاب هم رویکردی متفاوت به مسائل و راهکارهای ایران را به خواننده معرفی می‌کند. 

کتاب در کل برای آن دسته علاقمندان به مسائل توسعه، مشکلات اقتصادی و اجتماعی، مسائل محیط‌زیست و موانع توسعه پایدار ایران که می‌خواهند در گفتارهایی کوتاه، به دور از پیچیدگی‌های نظری و توأم با برخی راه‌حل‌ها مسائل ایران امروز را بررسی کنند، قابل توجه است. می‌توان تصور کرد که در آینده این گونه کتاب‌ها که بر اساس جستارهای کوتاه، متناسب با شرایط زندگی خواننده امروزین و عطف به شرایط و مسائل واقعی جامعه نوشته می‌شوند افزایش یابد. این شاید اولین کتاب از نسل این گونه کتاب‌ها باشد. 

آن دسته کتابخوان‌ها که با نوشته‌های محمد فاضلی در فضای شبکه‌های اجتماعی آشنا نباشند به احتمال زیاد از جستارهای این کتاب استقبال خواهند کرد و فصل هفتم آن نیز حاوی رویکرد متفاوتی به مسائل و راهکارهای ایران است که در نوع خود قابل تأمل است. آن‌ها که با نوشته‌های محمد فاضلی آشنا و به آن‌ها علاقمند باشند، از منسجم شدن و قرار گرفتن نوشتارها در قالب یک کتاب که معنای متفاوتی ایجاد می‌کند و فصل هفتم آن بهره خواهند برد؛ هر چند رویکرد او به مسائل ایران و راهکارهایی که او در قالب «اصلاح‌گری سیاستی» و «موفقیت‌های کوچک» پیش می‌نهد، منتقدان بسیاری خواهد داشت.

کتاب «دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار» نوشته محمد فاضلی، جامعه‌شناس عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی توسط انتشارات کویر در 462 صفحه و با قیمت 69هزار تومان منتشر کرده است.

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...