همایش بین‌المللی بزرگداشت یک‌هزار و یک‌صد و پنجاهمین سال تولد ابوعبدالله رودکی در روزهای 22 و 23 مهرماه در تهران برگزار می‌شود.

در همایش بزرگداشت این شاعر و موسیقیدان ایرانی که از سوی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برگزار خواهد شد، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، موضوعاتی همچون: زندگی‌نامه و آثار، عصر و محیط فکری رودکی، رودکی در ایران و جهان، نقد و بررسی منابع رودکی‌شناسی، حکمت، فلسفه و دین‌شناسی در آثار رودکی از سوی صاحبان نظر مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

رودکی و ادب فارسی، شعر و زبان رودکی، زیبایی‌شناسی و هنر در آثار رودکی، رودکی و ادبیات تطبیقی، جایگاه آموزه‌های رودکی برای انسان معاصر، تعلیم و تربیت در شعرهای رودکی و خلاقیت‌های هنری رودکی، از دیگر موضوعاتی است که در این همایش دوروزه در قالب سخنرانی ارائه خواهد شد.

"ابوعبدالله رودکی" شاعر و موسیقیدان بزرگ ایرانی در قرن سوم و چهارم هجری قمری است. وی در قرن سوم هجری در روستای پنج رودک، دو فرسنگی سمرقند، زاده شد و در همان روستا از جهان رفت.

او نخستین شاعری است که قالب‌های گوناگون شعر پارسی را بر پایه‌ای استوار بنا نهاد. بزرگداشت این شاعر نام‌دار ایرانی هم‌زمان با ثبت نام این شخصیت در فهرست بزرگداشت مشاهیر که از سوی یونسکو صورت گرفته است، برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، یونسکو در سال‌های 2008 و 2009، 67 سده و هزاره را در زمینه‌ی مشاهیر ادب به ثبت رسانده است، که از این تعداد، چهار شخصیت به ایران تعلق دارند.

هشتصد و پنجاهمین سالگرد درگذشت سنایی غزنوی، نهصد و پنجاهمین سالگرد تولد امام محمد غزالی، یک‌صد و پنجاهمین سال‌روز حیات سیدجمالدین اسدآبادی و یک‌هزار و یک‌صد و پنجاهمین سال‌روز تولد رودکی، از جمله موضوعاتی است که از سوی یونسکو به ثبت رسیده است.

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...