کتاب «خبرنگار (قصه‌ها و خاطرات حرفه‌ایِ باب دوترو)» با ترجمه علی‌اکبر عبدالرشیدی توسط نشر گویا منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش مهر، این‌ناشر چندی پیش رمان «دختران ماه» نوشته جوخه الهارسی نویسنده اهل عمان برنده جایزه من‌بوکر را با ترجمه این‌مترجم راهی بازار نشر کرد.

این‌کتاب ترجمه بخشی از خاطرات یک خبرنگار ماجراجو را در بر می‌گیرد که ابتدا به‌عنوان فیلم‌بردار و سپس خبرنگار فعالیت کرده است. مترجم کتاب نیز از دهه ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۰ به کار خبرنگاری و رسانه‌ای مشغول بوده است. باب دوترو نویسنده این‌کتاب به ۹۰ کشور سفر کرده و مترجم به ۴۰ کشور و در برخی موارد، کشورهایی که نویسنده به آن‌ها سفر کرده و اتفاقاتشان را پوشش داده، توسط مترجم اثر نیز پوشش داده شده‌اند.

دو خبرنگار حاضر در این‌کتاب یعنی مولف و مترجم، در دهه ۱۹۸۰ در خانه‌ای در منطقه ویمبلدون شهر لندن اقامت داشته و زندگی کرده‌اند؛ بدون این‌که با هم آشنا باشند. علی‌اکبر عبدالرشیدی در مقدمه‌ای که برای ترجمه‌اش از خاطرات باب دوترو نوشته، توضیحاتی درباره حرفه خبرنگاری و کمبودهای منابع آموزشی‌اش در ایران گفته است. او همچنین در معرفی باب دوترو می‌گوید این‌خبرنگار در صحنه رویدادهای زیادی از جمله جنگ ویتنام، جنگ داخلی بیروت، مبارزات ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در ایرلند شمالی، هاییتی، شورش‌های بریکستون لندن، ترور انور سادات رئیس‌جمهور مصر، جشن عروسی‌های سلطنتی و ... حضور داشته است.

باب دوترو هم که متولد شهر لندن و هنگام نوشتن خاطراتش مقیم کانادا، کنار آبشار نیاگارا بوده، به‌مدت ۴۰ سال به‌عنوان خبرنگار و تصویربردار برنامه‌های مستند و رسانه‌ای فعالیت کرده که نتایج‌شان در شبکه‌های آمریکایی و کانادایی پخش شده است. او می‌گوید برخی اتفاقاتی که برای من رخ داده، مو بر اندام خواننده و شنونده راست می‌کنند. این‌خبرنگار در سال ۲۰۱۰ به‌خاطر دستاوردهای زندگی‌اش مورد تجلیل قرار گرفت. ابتدای کتاب «خبرنگار» وی و پیش از شروع متن اصلی، این‌جمله درج شده است: «تقدیم به خبرنگارانی که جان خود را در راه جلوگیری از تحریف تاریخ نثار کرده‌اند.»

پس از ۳ پیشگفتار ناشر، مترجم و نویسنده، عناوین اصلی کتاب پیش‌رو به این‌ترتیب هستند:

مصاحبه با فرانک سیناترا، انجمن میمون‌های بریتانیا، اولین جنگ کوه‌های ویتنام، برنامه‌ریزی (۱۹۷۶)، بیروت، بیافرا، رودزیا، شاه ایران، چارلی مینگوس، سفر خبری_تبلیغاتی، خبرنگاری در زندان،‌ نیویورک و رابرت موزس، زلزله در مکزیک، جنگ فالک‌لند، تعطیلات کوتاه، والنتینو، گدایان نیویورک، فیلم‌های آرشیوی، اعتصاب غذا، لیبی، شکارچی نازی، ترور انور سادات، مارگارت تاچر، دکتر مارتین لوتر کینگ، ویتنام.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

_ چقدر می‌گیرید ما را به وین‌تیان ببرید؟
تاکسی‌ها کوچک بودند و جعبه‌های حاویِ وسایل ما بسیار بزرگ. راننده‌ها نگاهی به هم انداختند و لبخندی زدند.
_ چهارصد دلار.
به‌نظرم کمی تند گفته بودند. چون وین‌تیان فقط شش کیلومتر با ما فاصله داشت. سری تکان دادم و وارد تاکسی شدم. روی صندلی نشستم و شیشه‌ها را پایین کشیدم. دون هنوز بیرون بود.
_ پنج دلار!
غوغایی به پا شد. راننده‌های تاکسی خشمگین به سمت دون کامرون دست تکان می‌دادند. دون اصلا فرانسه بلد نبود. لبخندی روی لبش پیدا بود. لایوسی‌ها فریاد می‌زدند و او لبخند تحویل آن‌ها می‌داد. بالاخره رضایت دادند که هشت دلار بگیرند. وقتی دلارهای آمریکایی را در دست گرفتند رضایت از چهره‌شان می‌بارید. در آن روزها خبرنگاران تلویزیون مجبور بودند مبالغ زیادی پول نقد با خود حمل کنند. معمولا ما در جاهایی فیلم‌برداری می‌کردیم که بانکی وجود نداشت که چک مسافرتی را نقد کند. محلی که ما از روی رودخانه مکونگ عبور می‌کردیم به شدت تحت کنترل مرزی بود و ژنرالی به نام کونگ لی فرمانده آنجا. راننده‌های تاکسی خبر نداشتند که ما در آن لحظه چیزی در حدود هشت تا نه هزار دلار پول نقد حمل می‌کردیم. اگر می‌دانستند معلوم نبود جان سالمی از آنجا به در ببریم.
وقتی به وین‌تیان رسیدیم در بهترین و بزرگترین هتل آن منطقه اقامت کردیم.

این‌کتاب با ۱۹۱ صفحه، شمارگان۵۰۰ نسخه و قیمت ۳۶ هزار تومان منتشر شده است.

همه‌ جنبش‌های توده‌وار در طرفدارانشان نوعی جان‌برکفی و گرایش به عمل و اقدام مشترک برمی‌انگیزند؛ همه‌ آنها فارغ از آموزه‌هایی که می‌پراکنند و برنامه‌ای که ارائه می‌دهند تعصب، شور، امید، نفرت و نابردباری تب‌آلود را می‌پرورند... ایمان کور و پایبندی و وفاداری همه‌جانبه و با تمام وجود را طلب می‌کنند... میزان قدرت بالقوه‌ یک ملت در حکم گنجینه‌ آرزوهای دست‌نیافتنی آن است ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...
داستان عصیان و سرکشی است. عصیان انسانی که مقهور یک سیستم سرکوبگر شده و این سیستم، هیولاوار، همه‌چیز او را بلعیده. انسانیتش را، معیارها، علایق، اهداف و حتی خاطرات او را مصادره کرده و حالا از او چیزی نمانده جز یک تفاله ترس‌خورده... مک‌مورفیِ رند، شوخ و قمارباز یک‌تنه ایستاده است و قصدش تغییر سیستم سرکوبگر است... برای کفری‌کردن آدم‌های رذلی که می‌خواهند همه‌چیز را از آنچه هست، برایت سخت‌تر کنند، راهی بهتر از این نیست که وانمود کنی از هیچ‌چیز دلخور نیستی ...