مراسم رونمایی از کتاب «پلاک ۱۴۰» که شامل مجموعه خاطرات ۱۴۰ نفر از اهالی قلم و فرهنگ در حوزه دفاع مقدس و ادبیات پایداری است در موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس برگزار شد.

به گزارش ایسنا، در این مراسم سردار عامری ـ رئیس سازمان ادبیات و تاریخ دفاع مقدس ـ بیان کرد: کتاب «پلاک ۱۴۰» اثری فاخر با ویژگی‌های منحصر به فرد و ارزنده است. خانم آذر خزایی با نگاهی متفاوت به صحنه‌های نبرد اشاره‌ای به وقایع پشت جبهه از نگاه هنرمندان و نویسندگان داشته است و خاطرات آنها را ثبت کرده است.

وی یادآور شد: هماهنگی و ترغیب ۱۴۰ هنرمند و فعال فرهنگی کاری بسیار دشوار و شیرین بوده است. این کتاب با نگاهی متفاوت و متنوع به نیاز مخاطب به چاپ رسیده است.

سردار عامری با اشاره به اینکه کتاب کالایی فرهنگی است، توضیح داد: ما باید در کشور به موضوع کتاب توجهی همه‌جانبه داشته باشیم. موضوع شناسی، محتوا شناسی، سوژه‌یابی، تبلیغ، انجام کار صنعتی حتی کتاب آرایی از جمله نکاتی است که باید در کار چاپ کتاب به آن توجه کنیم. ما در زمینه دفاع مقدس نیازمند انجام کارهای بزرگ و ورود افراد جدید هستیم و در گونه‌های مختلف ادبی ورود پیدا کنیم. از آنجا که دفاع مقدس فرازهای انسانی بزرگی دارد این قابلیت را دارد که جهانی شود.

به گزارش ایسنا، در بخش دیگری از مراسم مهدی چمران در سخنانی بیان کرد: بهترین مضامین و مفاهیم را در زمینه دفاع مقدس می‌توانیم بیابیم. اگر بتوانیم با تکینک‌های خوب آنها را بپرورانیم می‌توانیم مفاهیم آن دوران را به نسل‌های دیگر منتقل و ارزش‌ها را ماندگار کنیم.

وی خاطرنشان کرد: افراد عادی زمانی که موضوعی را بیان می‌کنند با زبان معمولی آن را روایت می‌کنند اما اگر بخواهیم این روایت‌ها ماندگار شود باید هنرمندان آن‌ها را در گونه‌های متفاوت مکتوب کنند.

همچنین راضیه تجار، از نویسندگان حوزه ادبیات پایداری در سخنانی بیان کرد: در زمینه دفاع مقدس ما با انسان‌هایی روبه‌رو هستیم که صادق و درستکار هستند. آنها به تکلیف خود عمل کردند. نویسندگان باید در حوزه دفاع مقدس بیشتر فعالیت کنند و به دنبال افرادی برویم که بتوانند در این زمینه کار کنند. کسی که قلبا به دفاع مقدس باور داشته باشد برای قلبش می‌نویسد.  

وی یادآور شد: اگر ترامپ می‌دانست که ادبیات دفاع مقدس چه تاثیری بر فرهنگ و جامعه دارد بدون شک سراغ ادبیات ما می‌آمد.

در این مراسم آذر خزاعی، نویسنده کتاب «پلاک ۱۴۰» در سخنانی در رابطه با انگیزه نگارش کتاب توضیح داد: چندین سال پیش در خانه نشسته بودیم همسرم برای فرزندانم خاطرات دفاع مقدس را روایت می‌کرد در آنجا موضوعی به ذهن من رسید که می‌توان به جبهه و شهر پرداخت. از همین‌رو به دنبال خاطرات و عکس‌های آن دوران رفتم در یکی از روزها با آقای مصطفی رحمان‌دوست در مراسمی هم‌صحبت شدم و ایده را برایش توضیح دادم ایشان خاطره‌ای گفتند.

وی ادامه داد: پس از آن به دنبال خاطرات سایر هنرمندان رفتم؛ از آنجایی که عکاس‌ها خاطره‌ای برای عکس‌هایشان نداشتند از آن صرف‌نظر کردند ولی نویسندگان برای هم خاطره‌هایی را بیان کردند. البته برخی از افراد فرصت انجام کتابت را نداشتند برای همین با آنها مصاحبه انجام دادم این کتاب چندان دستخوش ویرایش نشده است و ویرایش‌ها در رسم‌الخط و علائم سجاوندی است.

خزاعی در پایان گفت: کتاب پلاک ۱۴۰ بر وقایع و خاطرات دهه ۶۰ از زبان هنرمندان و نویسندگان دوران دفاع مقدس اشاره دارد و به دنبال جریان زندگی در آن سال‌ها است.

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...