ماهنامه اختصاصی کتاب و کتابخوانی «شیرازه کتاب» در شماره ۳۸ و ۳۹ خود ضمن روایت کامل جایزه ادبی اندرزگو به نظریات کارشناسانه نویسندگان برگزیده در مورد داستان‌نویسی، لازمه‌ها و آسیب‌های آن پرداخته‌است.

به گزارش ایرنا، شیرازه کتاب ماهنامه اختصاصی کتاب و کتابخوانی، شماره ۳۸ و ۳۹ خود را روانه پیشخان مطبوعات و کتاب کرد. این مجله را مجمع ناشران انقلاب اسلامی به سردبیری محمدمهدی شیخ صراف منتشر می کند.

این شماره از شیرازه کتاب با تیتر حقیقت در برابر تحریف به طور مفصل به جایزه ادبی شهید سید علی اندرزگو پرداخته و کتاب های نامزد و برگزیده این دوره از جایزه را معرفی کرده و به گفت وگو با برگزیدگان و نشر دیدگاه آنها در خصوص فوت و فن نویسندگی بویژه داستان نویسی و آسیب های نویسندگی پرداخته است.

از جمله محمدرضا شرفی خبوشان نویسنده رمان عاشقی به سبک ون گوگ که معتقد است: کودکان و نوجوانان مخاطبان گسترده ای هستند که موضوعات و خواسته های زیادی هم دارند، جماعتی از داستان نویسان باید برای این ها بنویسند همچنان هم معتقدم این نویسنده ایرانی است که باید به نیاز نوجوان ایرانی پاسخ دهد و دقیقا وقت این است که با قصه آفرینی در موضع پاسخ به نیازها قرار بگیریم. 

وی افزود: مخاطب ما خصوصا کودکان و نوجوانان نیازمند داستان هایی با بینش ایرانی هستند نباید مخاطب را در هجمه رمان های غربی و ترجمه که امروز بازار کتاب را در سیطره خودشان گرفته اند به حال خود وابگذاریم.

نویسند رمان موهای تو خانه ماهی هاست گفت: قبل از مرحله نوشتن است که من داستان نویس باید مخاطبم را پیدا کنم و بشناسم همین طور هم معتقدم برای داستان نویسان کشور ما هنوز جای آموزش بیشتری حس می شود و باید جدی تر مخاطب سنجی کنیم تا حتی در تعدد نویسندگان خوش قلم نیز به حد کفایت برسیم.

خبوشان گفت: داستان پردازی که مدعی است قصه کودکانه یا نوجوان پسند می نویسند باید آموزش ببیند در کشور ما همچنان جای پرداختن به این موضوع خالی است، نویسنده باید برای قصه اش مخاطب سنجی کند و جهانِ این گروه سنی را بشناسد. برای مخاطب و گروه حساسی مثل کودک و نوجوان نباید بدون تحقیق داستان پردازی کنیم خواسته نوجوان امروز ما کم نیست پس ما نویسندگان وظیفه داریم برایشان بنویسیم این هم بر عهده نویسنده ایرانی است نه نویسنده خارجی؛ چون ما نیاز نوجوان ایرانی را قطعا بهتر می شناسیم.

صادق کرمیار نویسنده رمان «مستوری» نیز گفت: هر نویسنده ای در نگارش داستان و قصه پردازی سبک خودش را دارد اما پیش از اینها به نظرم یک مساله واجب تر است اینکه مولف ثابت کند که آیا واقعا نویسنده است یعنی از نویسندگی واقعا چیزی می داند متاسفم اگر بگویم که این قدر نویسنده سازی نکرده اند که دیگر تشخیص خوب و بد هم سخت شده است.

نویسنده رمان نامیرا گفت: وقتی ما شاهد خلا پژوهشی و کمبود مطالعه از سوی نویسندگان هستیم چه انتظاری دارید که داستان تاریخی شان نیز مبتنی بر تحقیق باشد منظورم نه همه بلکه بسیاری از مولفانی است که با این کمکاری ها از پس نوشته ها و داستانشان بر نمی آیند و انتظار دارند کتابشان را مخاطب بخواند. دغدغه امروز ما رجوع یا رجوع نکردن مخاطب به رمان و داستان های حوزه انقلاب اسلامی و به طور کلی مقوله کتاب خوانی نیست بلکه ابتدا باید یقه نویسنده را گرفت که چرا سراغ آموزش های لازم و مطالعات کافی نمی رود.

در بخش «کافه شیرازه» نیز یاداشت هایی از نویسندگان و فعالان حوزه کتاب درباره نسبتشان با تاریخ و متون تاریخی دیده می شود.

بخش «طعم کتاب» نیز پایان بخش این مجله است که به گفت‌وگو با نویسندگان، بررسی کتاب های مطرح در بازار نشر و پیشنهادهای کتابی اختصاص دارد.

این نسخه از ماهنامه شیرازه کتاب با ۱۴۴ صفحه تمام رنگی با قیمت ۲۵ هزارتومان قیمت وارد بازار نشر شد.

از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...