به گزارش خبرآنلاین، رمان «سهره» [The goldfinch] نوشته دانا تارت[Donna Tartt] یکی از رمان‌های محبوب سال گذشته در بخش ادبیات داستانی برنده شد.

[The goldfinch] سهره

«سُهره» رمانی دیکنزی است درباره یتیمی جوان در منهتن معاصر. این کتاب پاییز سال گذشته منتشر و خیلی سریع به اثری پرفروش بدل شد.

این کتاب نامزد جوایزی چون حلقه منتقدان ملی کتاب بود و روز دوشنبه پیش از اعلام برنده شدن جایزه پولیتزر هم در صدر فهرست پرفروش‌های سایت آمازون بود.

تارت نویسنده 50 ساله اهل می‌سی‌سی‌پی است که سال 1992 با اولین رمان خود به نام «تاریخ مخفی» به شهرت رسید. او تا کنون سه رمان نوشته و خوانندگان برای خواندن «سهره» حدود 10 سال انتظار کشیدند. دومین رمان تارت «دوست کوچک» بود که منتقدان را مایوس کرد.

بردن جایزه پولیتزر تارت را وارد جرگه نویسندگان معتبر می‌کند و فروش «سهره» را از مرز یک میلیون نسخه رد خواهد کرد.

در بخش بهترین کتاب تاریخی هم آلن تیلور، مورخ بزرگ تاریخ استعمار با کتاب «دشمن درون: برده‌داری و جنگ در ویرجینیا» برنده شد.

تیلور 59 ساله با بردن این جایزه بار دیگر جایگاه والای خود در نوشتن تاریخ آمریکا را به همگان نشان داد. او سال 1996 با کتاب «شهر ویلیام کوپر: قدرت و ترغیب» برنده جایزه پولیتزر شده بود.

«تلنگر» نوشته انی بیکر برنده جایزه بهترین نمایشنامه شد. ماجرای این نمایشنامه در یک سالن سینما می‌گذرد که هنوز فیلم‌های 35 میلی‌متری پخش می‌کند. منتقدان آن را «نمایشی پرمغز با شخصیت‌های عمیق» توصیف کردند.

این جوایز روز دوشنبه اهدا شدند و در بخش غیرداستانی جایزه به دن فاگین برای «رودخانه تامز: داستان علم و رستگاری» رسید. این اثر وقایع‌نگاری نابودی صنعتی در جامعه‌ای کوچک در نیوجرسی را روایت می‌کند و آن را «گزارش علمی کلاسیک» توصیف کرده‌اند.

جایزه بهترین زندگینامه به مگان مارشال برای نوشتن «مارگارت فولر: یک زندگی جدید آمریکایی» رسید؛ این کتاب درباره روشنفکر قرن نوزدهم است. جایزه بهترین کتاب شعر نیز به مجموعه شعری فلسفی ویجی سشادری به نام «3 بخش» رسید.

جایزه پولیتزر موسیقی به جان لوتر آدامز برای «اقیانوس شو» اعطاء شد. این کار را «یک اثر ارکسترال سحرآمیز» توصیف کرده‌اند.

در بخش روزنامه‌نگاری جایزه بهترین گزارش خبر فوری به «بوستن گلوب» برای پوشش خبری بمب‌گذاری در ماراتون بوستن رسید. جایزه بهترین گزارش تحقیقی به کریس همبی برای گزارش‌هایی رسید که در آن به موضوع بیماری ریوی کارگردان معدن و تلاش برخی وکلا و پزشکان برای ندادن حق درمان به آنها رسید.

جایزه بهترین گزارش توصیفی به الای ساسلو، نویسنده «واشنتگت پست» برای گزارش‌های گزنده‌اش درباره مواد خوراکی در آمریکای پس از بحران اقتصادی رسید.

جایزه بهترین گزارش ملی به دیوید فیلیپس از نشریه «گزت» برای گزارش‌هایی درباه وضعیت سربازان برگشته از جنگ و شرایط زندگی آنها رسید. جایزه بهترین گزارش جهانی به جیسن زپ و اندرو آر. سی. مارشال، نویسندگان «رویترز» برای پوشش اعدام روهینگیا، جوان مسلمانی در میانمار رسید. روهینگیا قصد داشت برای زندگی بهتر از کشور فرار کند و قربانی شبکه‌های قاچاق انسان شد، او به عنوان یک مسلمان زندگی سختی در میانمار داشت.

در بخش مقاله بلند جایزه‌ای اهدا نشد. جایزه بهترین تفسیر به استیون هندرسن از نشریه «دیتریوت فری پرس» برای نوشتن ستون‌هایی درباره بحران اقتصادی در دیترویت رسید.

اینگا سافرون، نویسنده «فیلادلفیا اینکوایر» برای نقدهایش درباره معماری برنده جایزه بهترین نقد شد. جایزه بهترین سرمقاله هم به گروه سردبیری «اورگونیان» رسید، این مقالات درباره افزایش نرخ حقوق بازنشستگی و مضرات آن بود.

در بخش عکس نیز جایزه بهتری عکس خبری فوری به تایلر هیکس از «نیویورک تایمز» برای عکس‌های عمیق و جذابش از حملات تروریستی در فروشگاه وست‌گیت در کنیا رسید.

جایزه بهترین مجموعه عکس به جاش هینر از «نیویورک تایمز» برای مجموعه عکس‌هایش درباره یکی از قربانیان بمب‌گذاری در ماراتن بوستون رسید، این قربانی هر دو پای خود را از دست داده بود.

آسوشیتدپرس | حسین عیدی‌زاده

................ هر روز با کتاب ...............

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...