«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» [Les grandes œuvres politiques; de Machiavel à nos jours, 2001] نوشته ژان‌ ژاک شوالیه [Jean-Jacques ChevallierJean] و ایو گوشه با ترجمه لی‌لا سازگار [مجددا] منتشر شد.

«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» [Les grandes œuvres politiques; de Machiavel à nos jours, 2001] نوشته ژان‌ ژاک شوالیه [Jean-Jacques ChevallierJean]

به گزارش ایسنا، این کتاب در ۶۷۰ صفحه با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۱۰ هزار تومان در انتشارات فرهنگ نشر نو و با همکاری نشر آسیم در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.

«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» با این فصل‌ها همراه است: «در خدمت حکومت مطلقه»؛ بررسی «شهریار» اثر ماکیاوللی، «شش کتاب جمهوری» اثر ژان بودن، «لویاتان» از تامس هابز و «سیاست برگرفته از کتاب مقدس» از بوسوئه»، «حمله به حکومت مطلقه»؛ بررسی کتاب‌های «جستاری درباره حکومت مدنی» اثر جان لاک، «روح‌القوانین» اثر مونتسکیو، «قرار داد اجتماعی» اثر ژان‌ژاک روسو و «طبقه عوام چیست؟» اثر سی‌یز، «پیامدهای انقلاب ۱۷۹۰-۱۸۸۴»؛ بررسی کتاب‌های «تأملاتی درباره انقلاب فرانسه» اثر ادموند برک، «گفتارهایی خطاب به ملت آلمان» اثر فیخته و «دموکراسی در امریکا» اثر الکسی دوتوکویل، «سوسیالیسم و ناسیونالیسم ۱۸۴۸ تا ۱۹۲۷»؛ بررسی کتاب‌های «مانیفیست حزب کمونیست» اثر مارکس و انگلس، «پژوهشی درباره حکومت سلطنتی» اثر شارل مورا، «تأملاتی درباره خشونت» اثر ژرژ سورل، «دولت و انقلاب» اثر لنین، «نبرد من» آدولف هیتلر و «اندیشه مخالف با لویاتان»، «آزادی، عدالت و دموکراسی در اندیشه معاصر»؛ بررسی کتاب‌های «راه بردگی» و «قانون، قانون‌گذاری و آزادی» اثر هایک، «نظریه‌ای درباره عدالت»، «لیبرالیسم سیاسی» اثر جان رالز و و «قانون و دموکراسی» و دو اثر دیگر از هابرماس.

در پیشگفتار کتاب می‌خوانیم: سیر تاریخ را افزون بر رخدادهای بزرگ پاره‌ای از آثار سیاسی برجسته مشخص کرده‌اند و این آثار، بیش از یک‌بار، کم و بیش در درازمدت، در وقوع آن رخدادها سهیم بوده‌اند. در کتاب حاضر می‌کوشیم تا حدودی «تصویر» این‌ آثار برجسته را از زمان رنسانس (با کتاب «شهریار» اثر ماکیاوللی) تا روزگار خودمان رسم کنیم: دوره‌ای طولانی که بیش از چهار سده را در بر می‌گیرد. پس کتاب‌های جمهوریت و قوانین افلاطون و سیاست ارسطو در عهد قدیم و نیز آثار سیاسی معروف دوره قرون وسطای مسیحیت خارج از این چهارچوب بسیار گسترده قرار می‌گیرند.

«آثار بزرگ سیاسی»: صفت سیاسی به موضوع اصلی آن آثار و به نقش اصلی دولت در آن صحنه اشاره می‌کند. دولت، سازمان جامعه و پیش از هرچیز، سازمان قدرت در جامعه است. سازمانی که جا دارد آن را توصیف، توجیه، ستایش یا از آن انتقاد کنیم. دولت، بنا بر ماهیتی که دارد، شخصیت برجسته و مقتدری است که آزمند دست‌اندازی  به قلمرو افراد و نیز قلمرو گروه‌های میانجی بین افراد و دولت است، ولی حدود قلمرو قانونی دولت دقیقا کدام است؟ و آیا در اصل چنین قلمرویی وجود دارد. تنها همین پرسش کافی است تا هر اثر سیاسی به موضع‌گیری درباره مسائلی چون سرشت انسان و موقعیت و سرنوشت او که به ترتیب مسائل اخلاقی، فلسفی و دینی هستند، کشانده شود. تاریخ اندیشه‌های سیاسی، که آثار مورد بحث ما مانند حلقه‌های درخشان یک زنجیره بلند در آن جای گرفته‌اند، اغلب از تاریخ اندیشه‌ها به مفهوم کلی جدا نیست.

آثار بزرگ: بزرگ به این معناست که این آثار به گونه‌ای عمیق بر شیوه تفکر معاصران با نسل‌های پس از خود اثر گذاشته‌اند و خواه به هنگام انتشار و خواه دیرتر، و به‌نوعی با نگاهی به گذشته، دوره‌ای تاریخی را مشخص کرده‌اند. به سخن دیگر، آن‌ها فوری یا پس از مدتی از حالتی سود جسته‌اند که می‌توان آن را طنین تاریخی یا اقبال تاریخی نامید. البته منظور ما به هیچ روی این نیست که این‌ آثار به خودی خود بزرگ هستند، ارزشی مطلق دارند، نقطه‌نظرهاشان غنی است، به درک روشنی از روابط شخصی و اجتماعی دست‌ یافته‌اند و از نظر توانایی بیان کامل به شمار می‌آیند.

 همچنین در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: ژان ژاک شوالیه، استاد مسلم اندیشه‌های سیاسی، در این کتاب، که محل برخورد دو رشته اندیشه‌های سیاسی و تاریخ سیاسی است، بررسی درخشانی از ۱۶ اثر بزرگ سیاسی چهار سده گذشته به دست می‌دهد و به توصیف و توجیه و ستایش یا انتقاد از دولت و سازمان و جامعه و بیش از همه ساز و کار قدرت در این‌ آثار می‌پردازد  و به کیفیت و وزن هر یک از این‌ آثار سیاسی برگزیده را به خواننده بازمی‌نماید.

در این کتاب، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۴ به هشت زبان ترجمه شده و تاکنون بیش از ۲۵۰ بار به چاپ رسیده است [در ایران نیز دوبار ترجمه شده است]، نویسنده با تأکید بر حال و هوا و دوره تاریخی هر اثر، به کمک نقل‌قول‌های طولانی، به شکلی جذاب آن را به خواننده معرفی می‌کند و درون‌مایه هر اثر را به او نشان می‌دهد. او آثاری را برگزیده است که در دوره مورد نظر طنینی خاص داشته و بر اذهان اثر گذاشته‌اند و پاسخگوی دل‌مشغولی‌ها و اشتیاق‌ها یا امیدهای آن دوران بوده‌اند.

ایو گوشه، شاگرد شوالیه هم با نیت به‌روز کردن این کتاب و با پیروی از سبک استاد خود، سه فصل به این کتاب افزوده است که نظرات سه اندیشمند سیاسی و پرآوازه معاصر (هایک و رالز و هابرماس) را در بر می‌گیرد.

................ هر روز با کتاب ...............

از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...