به‌تازگی رمانی تحت عنوان «بی‌مرگی‌های تهران» [The Immortals of Tehran] نوشته علی عراقی [Ali Araghi]، نویسنده ایرانی-امریکایی در امریکا و به زبان انگلیسی منتشر شده که تحسین‌های بسیاری را از سوی منتقدین در پی داشته است.

انتشار بی‌مرگی های تهران در آمریکا the immortals of tehran

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از آمازون - رمان «بی‌مرگی‌های تهران» نوشته علی عراقی نویسنده و مترجم ایرانی- امریکایی به‌تازگی در 400 صفحه به زبان انگلیسی و از سوی انتشارات ملویل هاوس در امریکا منتشر شده که نقدها و بازخوردهای مثبتی را از سوی منتقدان و مطبوعات دریافت کرده است.

«بی‌مرگی های تهران» رمانی خواندنی درباره قدرت جادویی کلمات، جرقه‌های انقلابی و بدیع عشق، خانواده و شعر در برابر گذر بی‌تفاوت و بی‌امان و بی‌وقفه زمان است و کشف بی‌رحمی تاریخ در حالی که شگفتی جادوی رئالیسم را حاضر و تصور می‌کند.

احمد ترکاشوند، شخصیت اصلی رمان که کودکی خود را در خانه‌باغ سیب خانوادگی‌شان در تهران گذرانده هر کلمه مسحورکننده(آقا) پدربزرگش را مانند گنجینه‌ای باارزش به خاطرش سپرده و در حافظه دارد. احمد در روز مرگ پدرش داستانی از یک نفرین خانوادگی را از زبان یکی از بزرگان مجلس می‌شود که زندگی او را از آن پس تحت تاثیر قرار می‌دهد. احمد با ظن اینکه چیزی موجب اختلال درون خانواده‌اش می‌شود بزرگ می‌شود.

کاترین دیویس، رمان‌نویس امریکایی نیز درباره این رمان نوشت: «اولین رمان خیره‌کننده این نویسنده ایرانی چیزی را به ما می‌دهد که در اخبار نمی‌توان یافت. ورودیه به قلب مکانی است که گمان می‌کنیم به عنوان ایران می‌شناسیمش. رمان او ««ایران هزار و یک شب است» و او شهرزاد قصه‌گوی ما است. قصه‌ای که او تعریف می‌کند باشکوه، بی‌رحمانه و مسحورکننده است و مانند قصه‌های شهرزاد برای زنده ماندن حیاتی است.»

کاوه اکبر، شاعر جوان ایرانی درباره این رمان نوشته است «اولین رمان مبهوت‌کننده علی عراقی درباره زمان، داستان‌ها و درباره این است که زمان و داستان چه چیزهایی را می‌توانند و چه چیزهایی را نمی‌توانند برای ما به ارمغان آورند. این کتاب درباه این است که چطور جنگ‌ها و ملت‌ها به وجود آمدند. این رمان درباره خانواده، میراث، زبان، سرنوشت، درباره من و درباره تو است.»

سعید صیرفی‌زاده، نویسنده ایرانی امریکایی و نویسنده رمان «زمانی که اسکیت‌بردها رایگان خواهند شد» نیز درباره این اثر نوشت «اولین رمان عراقی یک کار استادانه است. او یک داستان قدرتمند و درخشان درباره تقاطع عشق، هنر و سیاست و انعکاس آن در بین نسل‌ها را خلق کرده است. رمانی است بی‌زمان که عینا به زمان ما مربوط می‌شود. تصویری از تاریخ معاصر ایران از چشم آن‌هایی که آن را به معاینه دیده‌اند و خواندن آن در امریکا ضرورت داشت.»

مجله پابلیشرزویکلی نیز درباره رمان نویسنده ایرانی نوشت: «رمانی تاثیرگذار... ترکیب ماهرانه نویسنده از سیاست‌های انقلابی و رئالیسم جادویی که طرفداران آلخو کارپنتیه، نویسنده سرشناس روس و گابریل گارسیا مارکز را خوشحال می‌کند. رمانی که نوید ورود یک صدای منحصر به فرد را به عرصه ادبیات می‌دهد.»

علی عراقی نویسنده و مترجم ایرانی امریکایی است. او در سال 2017 موفق شد جایزه ویرجینیا فاکنر را در نویسندگی فصلنامه Prairie Schooner که عراقی داستان‌های کوتاه و ترجمه‌هایش را در آن منتشر می‌کند به دست آورد. او اکنون ساکن سن لوئیس امریکا و دانشجوی دکترای ادبیات تطبیقی دانشگاه واشنگتن است.

................ هر روز با کتاب ...............

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...