آن کارسون [Anne Carson] نویسنده کانادایی به عنوان برنده جایزه پرنس آستوریاس اسپانیا [Princess of Asturias Awards] در سال ۲۰۲۰ انتخاب شد.

آن کارسون [Anne Carson]  برنده جایزه پرنس آستوریاس اسپانیا [Princess of Asturias Awards]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، هیات داوران این جایزه به ریاست سانتیاگو مونوز ماچادو برنده امسال را انتخاب و به دلیل شیوع بیماری کرونا از طریق آنلاین اقدام به معرفی برنده امسال کردند.

آن کارسون استاد ادبیات کلاسیک و تطبیقی دانشگاه میشیگان و شاعر، مقاله‌نویس و مترجم مشهور است. وی گفته است یک نسخه دو زبانه از اشعار ساپو که او در یک کتاب‌فروشی پیدا کرد زندگی‌اش را برای همیشه تغییر داد. وی در کالج سن میشل و دانشگاه تورنتو تحصیل کرد و در نهایت تحصیلاتش را در دانشگاه سن اندروز اسکاتلند به پایان برد و سال ۱۹۸۶ با نوشتن تزی درباره ساپو با درجه دکتری فارغ‌التحصیل شد.

کارسون متخصص فرهنگ و زبان‌های کلاسیک در ادبیات تطبیقی، انسان شناسی، تاریخ و تبلیغات است و از وی به عنوان یکی از ارزنده‌ترین متفکران معاصر یاد می‌شود که در مجموعه آثارش به ادبیات و سبک‌های شاعران یونانی-آتنی توجه دارد و پلی بین قرون وسطی و ادبیات معاصر زده است. برای او ترجمه و خلاقیت با یکدیگر مترادف هستند و وی زمانی گفته است: اگر می‌دانستم شعر چیست دیگر نمی‌خواستم بنویسم. این وسوسه‌ای است در تاریکی.

به گفته هیات داوران این نویسنده ۶۹ ساله خالق جهانی است نفیس که ترکیبی از شعر، پایان نامه، آثار غیرداستانی و نمایش است، و گاه از هنرهایی حتی اپرا نیز بهره می‌گیرد.

اولین کتاب وی با عنوان «اروس تلخ و شیرین» او بر طبیعت عشق رمانتیک تمرکز کرده است. شاعران و نویسندگان مورد علاقه وی شامل هومر، توماس هاردی و استیو اسمیت هستند و وی ویرجینا وولف را مهمترین چهره تاریخ ادبیات می‌داند.

در ۴۲ سالگی این نویسنده کتاب «گفت و گوهای کوتاه» را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که با آثار دیگری چون «آب صاف» در سال ۱۹۹۵، «مقاله شیشه‌ای» در سال ۱۹۹۵ و اثر اتوبیوگرافی وی با عنوان «سرخ: رمانی به نظم» در سال ۱۹۹۵ ادامه یافتند.

از جدیدترین آثار وی می‌توان به «مجموعه‌ای از نامه‌ها، شعر و یادداشت‌ها» اشاره کرد که سال ۲۰۰۱، «اگر نه، زمستان: بخش‌هایی از ساپو» در سال ۲۰۰۲، «تنزل: شعر، مقاله‌ها، اپرا» در سال ۲۰۰۵، «الهه شب» سال ۲۰۲۰، «آنتیگونیک» در سال ۲۰۱۲، «سند سرخ» در سال ۲۰۱۳ و «شناور» در سال ۲۰۱۶ اشاره کرد.

وی جوایز ادبی متعددی دریافت کرده که جایزه شعر لانان آمریکا در سال ۱۹۹۶، جایزه شعر پوشکارت در سال ۱۹۹۷، جایزه تی.اس.الیوت بریتانیا در سال ۲۰۰۱، جایزه شعر پن در سال ۲۰۱۰ و جایزه شعر گریفین کانادا در سال ۲۰۱۴ از جمله آنها هستند.

امسال ۲۸ کاندیدا از ۱۷ کشور مختلف نامزد دریافت این جایزه بودند.

این نویسنده ششمین برنده از هشت جایزه پرنس آستوریاس سال ۲۰۲۰ است که هر سال در اسپانیا توسط بنیاد شاهزاده آستوریاس انتخاب می‌شوند.

مراسم اهدای این جایزه هر سال در آمفی‌تئاتر کامپوآمور شهر ابیه‌دو برگزار می‌شود و طی آن جوایزی در هشت رشته مختلف، شامل پنجاه هزار یورو وجه نقد، یک تندیس ویژه به عنوان نماد این جایزه و یک دیپلم افتخار؛ به خالق بهترین دستاوردهای هر گروه اعطا می‌شود.

فرد وارگا نویسنده فرانسوی در سال ۲۰۱۸ و سیری هاستوت نویسنده آمریکایی در سال ۲۰۱۹ این جایزه را از آن خود کرده بودند.

................ هر روز با کتاب ...............

اگر جنگ برای مردم خاصه مردمِ رشت -که داستان در آنجا روایت می‌شود- فقر و بدبختی و قحط‌سالی به بار آورده است، اما این دو برادر سرشار از نعمت‌اند... احمدگل با رفتنش به دیدار ارباب دختر خودش را هم قربانی می‌دهد... کوته‌بینی و خودرأیی میرزا کوچک خان مانع این می‌شود که جنبش جنگل به انقلاب منجر شود... وارثان بی‌ثباتی‌های سیاسی و جنبش‌های ناکام بیش از هرکس فقرا هستند... داستان پُر از سبک زندگی است؛ سبک زندگی اواخر قرن گذشته ...
هیچ خبری از حجاب راهبه‌ها و سوگند خوردنشان نیست، درعوض آیرا از سنت روایت پیکارسک استفاده می‌کند... مرا آماده کرده‌اند که فرشته‌ باشم، فرشته‌ نگهبان همه‌ مجرمان، دزدها و قاتلان... این کارهای خوبی که در تنهایی و خیالاتش انجام می‌دهد، سزار را تبدیل به راهبه می‌کند. ولی، در زندگی واقعی، او یک دروغگوی قهار است... رمز و راز دروغگوی خوب‌ بودن را فاش می‌کند: «باید خیلی قانع‌کننده وانمود کنی که چیزهای واضح را نمی‌دانی.» ...
متوجه ماده‌مگس جوانی شد که در مرز میان پوره و سس نشسته بود... پوست آبدار و سبزش، بانشاط زیر نور خورشید می‌درخشید... دور کمرش چنان شکننده و ظریف بود که گویا می‌توانست با سبک‌ترین نسیم بشکند... جابه‌جایی حشره و انسان و توصیفات آبدار و تنانه از مگس علاوه بر شوخی شیطنت‌آمیز پلوین با توصیفات رمان‌‌های احساساتی و حتی کلاسیک، کاریکاتورگونه‌ای است گروتسک از وضعیت بشر ...
سیر آفاق و انفس مردی جوان و آمریکایی به‌نام لاری برای یافتن معنای زندگی است که از غرب تا شرق عالم را طی می‌کند... تحت تاثیر زیبایی او نمی‌تواند بدی‌هایش را ببیند... زنی سطحی، حسود و کینه‌توز است... به نظر من آن‌ها که می‌گویند عشق بدون شهوت می‌تواند وجود داشته باشد، چرند می‌گویند. وقتی مردم می‌گویند بعد از آنکه شهوت مرد، عشق هنوز زنده است، دارند از چیز دیگری صحبت می‌کنند که عشق نیست، انس و مهر و همخویی و عادت است ...
بسیاری از مردم اطلاعات گسترده‌ای پیرامون انسان و جهان و طبیعت و شریعت در ذهن جمع‌آوری می‌کنند اما در برابر ساده‌ترین آسیب‌های نفسانی؛ تمایلات ناصواب درونی زانو می‌زنند... برخی رنج‌ها آدمی را از پای در می‌آورند؛ از ارزش و آرامش جان می‌کاهند و اثری تلخ و گاهی جبران‌ناپذیر در زندگی از خود به جای می‌گذارند. رنج دلبستگی‌های حقیر؛ رنج برخاسته از جهل و نادانی و رنج وابستگی به تایید و تکذیب دیگران از این جنس است. ...