آنجا همه چیز دارند و مردم هیچ ندارند | اعتماد
داستان فلسفی «کاندید یا خوشباوری» [Candide ou l'optimisme] قصه زندگی پسری به نام کاندید است که عاشق دختری به نام کونگوند میشود، اما ناملایمات زندگی او را از عشقش دور میکند، و او بهرغم تمام اتفاقاتی که در طول داستان بر سرش میآید، همچنان دلباخته کونگوند است. پانگلس که به عنوان یک دانشمند و فیلسوف، کاندید را در طول داستان همراهی میکند، دنیا را همواره بهترین جای ممکن برای زندگانی میداند و این نظریه طی داستان، با رخ دادن بلایا و مصیبتهایی که برسرشان میآید، کمرنگتر میشود. در میانه داستان شخصیت دیگری به نام مارتین، کاندید را همراهی میکند که برخلاف نظریه پانگلس، دنیا را همواره جایگاهی برای درد و رنج انسانها میپندارد. فیالواقع به استثنای شخصیت مارتین، مابقی شخصیتهای داستان، بین دیدگاه خوشبینی و بدبینی همواره در کشمکش هستند.
فرانسوا ماری آروئه ملقب به ولتر [Voltaire] نویسنده داستان، «کاندید (سادهدل) یا خوشباوری» را در سال 1759 به چاپ رسانیده است. از آنجایی که ولتر از جنگ نفرت داشته و در تمام آثارش این ظالمانه بودن جنگ را ابراز کرده، در این اثرش نیز پیوسته از آشفتگیها، خرافات و گرفتاریهایی که به واسطه جنگ به وجود میآید، سخن گفته است. ولتر در این داستان تلاش کرده تا آنجا که میتواند دید خوشبینانه زندگی را کمرنگ کند، اما در انتهای داستان این موضوع را هم یادآوری میکند که بشر برای استراحت آفریده نشده و برای اینکه زندگی را برای خودش تحملپذیر کند، باید بدون هیچ استدلالی و بحثی کار کند. بالطبع ولتر به دلیل تمسخرات و جسارتهایش برای اظهار تنفرات خود به جامعه کشیشان و راهبان، همیشه مورد تحقیر این گروه قرار میگرفته و بعد از بیماریاش نیز کشیشان سخت در تلاش بودند که او را راضی به امضای توبهنامههایشان کنند. داستان با توجه به مصائبی که پشت هم بر سر قهرمانان قصه میآید، لحنی طنزآمیز و کمیک دارد. کثرت داستانها، پیوستگیشان به هم، جملات کوتاه و غیرپیچیده که همگی نشانههایی از سبک نوشتاری ولتر است و همچنین ترجمه روان محمود گودرزی نهتنها خواندن را برای مخاطب آسان کرده، بلکه سبب شده مخاطب، صفحهای را نخوانده رد نکند.
................ تجربهی زندگی دوباره ...............
