کتاب «برای فرداها متشکرم» [On se donne des nouvelles] نوشته والری تریرویلر [Valerie Trierweiler] همسر سابق فرانسوا اولاند رئیس جمهور وقت فرانسه با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی توسط انتشارات ققنوس منتشر و راهی بازار نشر شد.

برای فرداها متشکرم [On se donne des nouvelles] والری تریرویلر [Valerie Trierweiler]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «برای فرداها متشکرم؛ روایت بانوی اول سابق فرانسه از میتران، شیراک، آلن دلون، میشل اوباما و یک عمر روزنامه‌نگاری‌اش» نوشته والری تریرویلر به‌تازگی با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی توسط انتشارات ققنوس منتشر و راهی بازار نشر شده است. نسخه اصلی این ‌کتاب سال ۲۰۱۹ منتشر شده است.

والری تریرویلر همسر سابق فرانسوا اولاند و بانوی اول فرانسه بود که پس از خیانت اولاند و آشکار شدن ارتباطات مخفی‌اش با ژولی گیه بازیگر فرانسوی، از او جدا شد و با انتشار کتاب «برای این ‌لحظه متشکرم» انتقام سختی از اولاند گرفت. «برای این ‌لحظه متشکرم» سال ۲۰۱۴ یعنی سال ۱۳۹۳ به چاپ رسید و چندماه پس از انتشار با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی توسط انتشارات به‌نگار در ایران به چاپ رسید. «برای فرداها متشکرم» دومین کتابی است که والری تریرویلر می‌نویسد و اگر «برای این ‌لحظه متشکرم» کتابی درباره روزهای طوفان بود، کتاب دوم این ‌روزنامه‌نگار فرانسوی مربوط به روزهای پس از طوفان است.

البته «برای فرداها متشکرم»، دومین‌کتاب تریرویلر درباره سیاستمداران است نه دومین کتابی که می‌نویسد. چون او پیش از آن، رمانی هم با عنوان «راز اَدِل» منتشر کرد. او در «برای فرداها متشکرم» درباره زندگی پرفراز و نشیب خود پس از سال‌ها روزنامه‌نگاری و اشتغال در هفته‌نامه «پاری‌مچ» نوشته است. ژاک شیراک، آلن دلون، میشل اوباما، فرانسوا میتران، فرانسوا اولاند، کارلا برونی، نیکلا سارکوزی و … اشخاصی هستند که نویسنده کتاب در این ‌اثر، درباره ملاقات‌ها و دیدارهایش با آن‌ها نوشته است.

«برای این ‌لحظه متشکرم» رازهای پشت پرده‌ای داشت که والری تریرویلر در این ‌کتاب خود که دنباله آن است، از آن‌ها پرده برداشته است.

کتاب «برای فرداها متشکرم» چهار بخش اصلی دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از: «بخش اول: شیران بزرگ»، «بخش دوم: زندگی خصوصی»، «بخش سوم: جای دگر» و «بخش چهارم: زنان قدرتمند». پیش از این ۴ بخش هم مقدمه مترجم و پیشگفتار آمده و در انتهای ۴ بخش هم پی‌گفتار و سپاسگزاری درج شده‌اند.

در قسمتی از این ‌کتاب می‌خوانیم:

بعد وقتی به لووالوئا اسباب‌کشی کردیم، علم کامپیوتر وارد دفترمان شد. ما سوار کشتی عظیمی شده بودیم، بی ‌آن‌که از کشتیرانی روی وب چیزی بدانیم. راستش هنوز مینی‌تل در دفتر داشتیم… با این ‌حال، شبکه‌ای داخلی در دسترسمان بود و من دوباره با صدای تق و تق دکمه‌ها، که خیلی دوستش دارم، ارتباط برقرار کردم. سه انگشت در هر طرف. امروز دیگر کف زمین پوشیده از کاغذ نیست، بلکه ایمیل‌ها روی هم تلنبار می‌شوند و فضا را آلوده می‌کنند. دیگر فقط سیاره زمین نیست که کمر به قتلش بسته‌ایم، بلکه کل جهان است.

یک سال قبل، بطری‌های پلاستیکی آب‌معدنی‌مان جایشان را به قمقمه‌های قابل بازیافت دادند. بنابراین پیشرفت ممکن است بازگشت به عقب باشد. این موضوع درباره آدم‌آهنی‌ها صدق نمی‌کند. سرژ تیسرون، روانپزشک و عضو فرهنگستان علوم، راجع به عواقب نوع ارتباط ما با دنیا که به نظرش عمیقاً تغییر کرده هشدار می‌دهد. او می‌گوید: «آدم‌آدهنی‌ها به‌زودی روان‌شناسی اجتماعی انسان را تغییر می‌دهند.» ما با ماشین‌ها همان‌قدر روابطمان را گسترش می‌دهیم که با انسان‌ها. هیجاناتمان، حافظه‌مان، رابطه‌مان با تنهایی و در نتیجه تفکراتمان مخدوش می‌شود. به انسان‌هایی تبدیل می‌شویم که قادر نیستند برای تحقق امیالشان صبر کنند و سرخوردگی را تاب بیاورند. جناب روانپزشک از این هم فراتر می‌رود و می‌گوید به‌نظرش آدم‌آهنی‌ها مستعدتر از ما هستند. آیا در آن حالت ما انسان‌های بینوا از خودمان راضی خواهیم بود؟ این بچه‌های کم‌سن‌وسال که قبل از زبان باز کردن با صفحه‌نمایش‌ها ور می‌روند قرار است چطور بزرگسالانی بشوند؟ من پادکست‌ها را دوست دارم، اما نه آن‌هایی را که به جای پدر و مادرها برای بچه‌ها قصه تعریف می‌کنند.

این ‌کتاب با ۲۷۹ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۴۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...
تنهایی بین‌فردی، تنهایی درون‌فردی و تنهایی اگزیستانسیال... تجربه تهی‌ بودن، گم ‌شدن و محرومیت، جایی بیرون از ما نیست بلکه در درون ماست... باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد... ما نباید فکر کنیم وقتی گرد هم می‌آییم، از تنهایی بیرون آمده‌ایم... برای کسی که عافیت و امنیت مهم‌ترین چیز است، رحم مادر یا گور بهترین مکان است... عاشق دیگر نمی‌تواند به تنهایی تصمیماتی بگیرد ...
نیچه خطاب به فیلسوفان می‌گوید: «خانه‌هایتان را در دامنه‌های کوه آتشفشان بنا کنید» و من همه کسانی را که در جست و جوی حقیقتند مخاطب این سخن می‌یابم. «گریختن» مطلوب طبع کسانی است که فقط به عافیت می‌اندیشند و اگر نه، مرگ یک بار، زاری هم یک بار... شهروندِ مطیع کسی است که در صدق گفتار سیاستمداران تردید روا نمی‌دارد؛ تا آنجا تسلیم قوانین محلی است که عدالت را نه قبله قانون، که تابع آن می‌بیند ...